BEWUSTWORDING VAN MIJN LEVENSPAD:

Voor alle duidelijkheid het is niet de bedoeling voor jou Lieve lezer, om nu meteen een paardencoacingsessie te moeten gaan doen! Dit verhaal gaat over mijzelf, en wat ik ermee wil zeggen is; dat je leert luisteren naar jezelf, naar je ziel, naar je innerlijke leiding, die is jou gids op de allereerste plek in jouw leven! dus het is meer de vraag; Waar stuurt jou Ziel, je innerlijke leiding naar toe. o.a. deze website, anders zou je dit niet lezen nu.

Onderstaande is geschreven door mezelf nadat ik gehoor gaf aan de stem van mijn ziel, mijn innerlijke leiding: dat het NU tijd is voor deze sessie.
Ik heb dit zolang uitgesteld omdat ik dacht dat ik hartstikke bang was voor paarden, maar de avond ervoor besefte ik dat die angst niet van mij was maar van mijn moeder. Al die jaren heb ik dingen gedragen voor een ander, NU was de tijd om dat te beseffen, én vooral het los te laten.

Wat vooraf ging: Was dat ik bij een artikel kwam over de planetaire oorsprong van Apollonia (andere planeet) las en mezelf daarin helemaal herkende, mijn buik daarop ook reageerde, dus dan klopt het voor mij. En de vraag van de trainer waarvoor wil jij deze sessie doen? Ik gaf aan: Planetaire Oorsprong Apollonia, Ik vergelijk mezelf met een stijgerend paard in de zin van: ontembaar, vurig en gepassioneerd zijn als het om mijn praktijk gaat, krachtige persoonlijkheid, vaak te snel met reageren, niet willen luisteren naar mijn gidsen, eigen zin willen doen....

PAARDENCOACHING SESSIE MET paard MAXIM :

Ik mocht eerst even buiten kennis maken met de paarden die nog in hun boxen stonden en naar buiten wilden. Gisteren heb ik de paarden bekeken via de site en Maxim daar maakte mijn buik gelijk een sprongentje, dus de verbinding was als het ware al gelegd. Nu vanmorgen ook weer, begon hij gelijk JA te knikken met zijn hoofd.

Steeds weer: Ja, JA JA heen en weer beweging van zijn hoofd. In eerste instantie dacht ik; nou dat wordt dan ook gelijk de grootste en dikste. hihi maar voelde me toch wel vertrouwd met haar. De andere paarden nog even langsgelopen, maar die gaven bijna allemaal aan; nee, ik weet het niet... nee, geen interesse enz.

Oké, dan mag Maxim mee terwijl de andere paarden naar het weiland worden gebracht.

De trainer had al een kleine kring van paaltjes en touwtjes gemaakt waarin het feest zich zou gaan afspelen. De hond, de bouvier is ook erg aanwezig en heeft de hele tijd voor de deur gezeten, aldus een medewerker van de manege later...

Mijn angst was verder weg en ook niet meer aanwezig. Ik was juist heel ontspannen en stond goed stevig op de grond. wat rondjes gelopen, het paard volgde mij ook. was graag bij mij in de buurt.

Hij beet op een gegeven moment in mijn linkerschouder dat deed even pijn, maar hij nam blijkbaar de pijn van mij over en ging het toen transformeren. daarna ging ook de pijn weg uit mijn schouder.

Hetzelfde een beetje bij mijn linkerarm, hij bleef ook steeds links van mij staan, de vrouwelijke kant. Ik vertelde wat aan de trainer over mijn moeder, dat ik altijd veel klachten van haar hem overgenomen en gedragen heb voor haar. zij was ook altijd bang voor dieren, toen ik dat van de week ook begreep, dacht ik zelf al; nou dan is die angst voor paarden dus niet van mij maar van mijn moeder en kon ik hem al loslaten, wat maakte dat ik er vanmorgen dan ook heel rustig en ontspannen bij kon zijn.

We stonden op een gegeven moment ook heel mooi, zij aan zij voor de spiegel, en dat voelde ook zo vertrouwd alsof er gewoon een grote vriend naast me stond, die niets hoefde van mij, maar er gewoon kon zijn. daarmee kwam er een stukje op relaties.

Ik gaf aan; ik kan geen gesprek voeren of op gang houden. Blijkbaar hoefde dat helemaal niet, van elkaar genieten en de rust van bij elkaar zijn was al genoeg. Ik deed eerst nog een stapje terug daarin, maar Maxim liet me zien; nee jij mag er zijn en je mag juist een stapje vooruit zetten. Laat jezelf maar zien. Je bent helemaal goed. dat was echt mooi.

Toen kreeg ik een stapel foto's waarvan ik er 4 mocht uitzoeken om mee te werken: dat werden de vlinder, de zon door de wolken zien schijnen, helemaal happy en gelukkig en de laatste; poppetje met allerlei wegen links, rechts, rechtdoor, welke kant moet/ mag ik op.

Tussendoor kwam de hond nog even een poging doen om er ook bij te mogen zijn, door proberen over een hoog schut te springen, helaas mislukt.

Plaatje vlinder. erbij gaan staan, waar staat de vlinder voor bij mij: vrijheid, zo vrij als een vlinder mogen zijn, blijheid, fladderaar, even hier kijken, even daar kijken en hup daar gaan we weer naar de andere bloem. dat had dus ook te maken met relaties .

Toen naar de wegen. welke weg ik mag gaan? Eerst was dat een beetje twijfelachtig, dus toen ging het paard de foto van de vlinder bij de foto van de wegen brengen, alsof hij wilde zeggen; je bent helemaal vrij in om een eigen keuze te maken.

In de engelencursus kwam al naar voren bij de channeling van Moeder Maria, dat ik ook iets mag gaan doen met dieren, honden en paarden. En ook dat ik mocht gaan channelen! Dat de Engelen mij daarin zouden begeleiden ook daarin. Ik zag dat dit channelen zó ontzettend makkelijk gaat, even afstemmen en die handen gaan razendsnel over mijn toetsenbord. Automatisch schrift.

Toen nog door naar plaatje achter de wolken schijnt de zon: spreekt voor zich dat is al klaar. Paard ging ook hem omdraaien alsof het wilde zeggen niet meer van toepassing.

En bij de laatste foto: happy en een sprong in de lucht. zegt ook genoeg! ik voel me zo blij!

De deur ging open, want de andere medewerker zei: joh hij is hier niet weg te slaan en zit de hele tijd al voor de deur. Normaliter gaat hij mee naar het weiland. De hond sprong om me heen en danste om me heen en steeds maar wilde dat ik hem aaide enz. dat deed ik dan ook. En de trainster die zei ook nog; nou de hond wil blijkbaar ook meedoen. Ik zei; nou ik wil ook iets met dieren gaan doen, dus daar horen ook honden bij.

Nog wat foto's genomen van Maxim en mijzelf. Maar voelde niet dat ik Maxim moest channelen en de andere paarden waren al naar buiten gebracht. eentje stond er nog een kleintje maar daar voelde ik het niet bij, dus niet gedaan, nou jammer dan.

Voor de rest afscheid genomen en naar huis gegaan. Zit ik in de auto al op weg en denk ; oooohhh ik had een foto van de hond moeten nemen, die stond helemaal paraat om een reading mee te doen en die zei ook steeds; neem mij! neem mij! ik wil kandidaat zijn!

Het kan alle kanten dus op. Oh daar is dan ook de foto van 'de wegen'... Ik hoef helemaal niet te kiezen, alles is mogelijk, en staat al klaar om in de energie te zetten, ook voor de klant. haha.
De dieren via een foto op afstand.

Nou tot zover. ik ga me verdiepen in de engelencursus van vandaag: openen van mijn engelenvleugels en de witte draak van orion channelen...
Tot zover dit verhaal over wat de paarden mij spiegelden. Ik weet inmiddels wel dat je dieren niet kan channelen, dus houdt het bij de Engelen.

Maar met het luisteren naar "mijn Ziel, mijn Innerlijke Leiding, mijn Gids" ben ik daarmee wel van stal en in beweging gekomen.

Nogmaals voor alle duidelijkheid het is niet de bedoeling voor jou, om nu meteen een paardencoacingsessie te moeten gaan doen! Dit verhaal gaat over mijzelf, en wat ik ermee wil zeggen is; dat je leert luisteren naar jezelf, naar je ziel, naar je innerlijke leiding, die is jou gids op de allereerste plek in jouw leven!

Maar door dit te gaan doen en te luisteren naar wat de paarden, die ook mijn fysieke Gidsen zijn kom ik steeds meer bij mijn eigen essentie.

Zo zijn er nog vele voorvallen, toevalligheden die ik dan net even lees... hoor... voel... zie... en denk ... oohhh zit het zó.
Ik sliep blijkbaar met open ogen :

maar nu ben en wordt ik steeds meer wakker en helder, en heb duidelijk mijn visie en focus als een adelaar: