VORIGE LEVENS en je INNERLIJK KIND HELEN:

Dit is een stukje uit mijn eigen proces en die ik op mijn manier mag doorgeven via heling in samenwerking met het Universum.


Die navelstreng werd me al eerder zichtbaar gemaakt doordat ik eens een hanger voor aan mijn ketting kocht: en de remedie: Thuiskomen in Jezelf, liep er als vanzelf uit... de navelstreng werd zichtbaar!

Ik heb me toen vaak afgevraagd; wat heeft dit voor mij te betekenen? Ik werkte toen nog in de kinderopvang, en daar diende ik het niet te zoeken. terwijl ik wel wist dat ik iets met kinderen diende te doen. En we zijn allemaal kind geweest dus voor alle partijen is een sessie goed.

Ik deed in 2018 mee met een challenge om te channelen met de Engelen. Daarmee kwam ik bij Moeder Maria en die de navelstreng doorknipt.  
Ik dacht het daarmee gevonden te hebben en deed wat sessies om de navelstreng van jezelf door te knippen met Maria, maar dat was ook nog niet helemaal de bedoeling. Universum geef me duidelijkheid en helderheid zou ik NU vragen. Dat deed ik echter niet en daarom duurde het weer wat langer eerdat ik tot een ander inzicht kwam wat ik er mee diende te doen, want dat stond wel voorop: hier moet ik iets mee doen!

Ik krijg regelmatig voorspellende dromen, mijn bewustzijn opent zich steeds meer, daar werkt ook de zuivering op de 13 chakra's mooi in mee.
en zo kreeg ik 2 dromen die mij lieten zien dat er allerlei gekleurde, witte en zwarte slangen, kabels uit mijn buik getrokken werden door de masseur waar ik destijds liep. Het was helder dat dit nodig was om welke reden dan ook? Waarom was in de droom nog niet helemaal helder, en nu wel!
De slangen die uit mijn buik zijn getrokken, waren allemaal navelstrengen van alle voorgaande incarnaties, de vele kleuren die ik zag waren allemaal van gekleurde, witte en zwarte kinderen

zoals kinderen van: regenboogkinderen en sterrenkinderen
1 - de eerste golf: kristallijne kinderen
2 - de tweede golf: de intuïtieve en creatieve kinderen
3 - de psychische kinderen
4 - de sterrenzaad en stellaire kinderen  
5 - de goddelijke lichthelers kinderen
6 - de kinderen van genade
7 - de kinderen van lichteenheid

Deze kinderen was ik ( en mogelijk jij ook?) in de vele incarnaties hiervan een onderdeel van. Ik ben een multidimensionaal wezen en ben in verbinding met mijn Bron.

Moeder Maria kwam al eerder in mijn bewustzijn door me te verbinden met de Bron, de runxput in Heiloo een klein bedevaartsoord. Ik ben er heen gegaan en heb het water gedronken uit de put en mezelf ermee overgoten.
Maria helpt je met de knopen te ontwarren

Nu werd ik van de week weer in contact gebracht met mijn aantekeningen over de navelstreng doorknippen met Maria en zag wat ik nu kan doen en alle kinderen die ik ooit was in vorige levens, en daarmee dus mezelf kon helen en dat is: deze navelstrengen van voorgaande levens te verwijderen.

Dit alles is 'hoe ik geleidt wordt' door het universum en kan samenwerken met het universum ( en dus ook Maria) die ik aanroep bij een healing.

Waarvoor is deze healing nodig: om je INNERLIJK KIND en JEZELF te BEVRIJDEN !

We knippen de navelstreng door en worden iemand die zichzelf ondersteunt. We bedanken onze ouders voor alles wat ze ons gegeven hebben en beginnen aan een onafhankelijk leven waarin we onze eigen beslissingen nemen en met de gevolgen ervan leven.
Je hebt zoveel levens gehad waarin je bent geïncarneerd, waar je kind van een moeder bent geweest, of een moeder moeder bent geweest, of een moederfiguur in een relatie bent geweest, en stiekem ook moeder bent van je partner, dit alles kan nog steeds doorspelen en onderdeel zijn in dit leven. Waar herken jij jezelf in? Zit jij nog gevangen in die kindrol, of ben jij helemaal vrij van al die rollen waar je moeder of kind bent geweest?

En wat geef je daarvan nog steeds mee aan je eigen kind of kleinkind?

Gaandeweg moeten we onze eigen ideeën en overtuigingen scheiden van die van mama en papa of andere gezaghebbende figuren. We moeten onze eigen ideeën omarmen en de andere onderzoeken. We willen niet een onbewust, door wonden bepaald leven leiden; proberen de onvervulde dromen van onze ouders te vervullen en hun tragische, zelfvernietigende patronen herhalen.

We zijn hier om onszelf te zijn, niet om hen te zijn. Om onszelf te kunnen zijn, moeten we:

vrij zijn energetische patronen van onze familie of achtergrond.


HET DOEL VAN DEZE HEALING IS; DAT JE ENERGETISCH VRIJ KOMT! en een nieuwe stap kan zetten op jouw levenspad.

Het kind wat je ooit was en moeder was van alle kinderen die je ooit op de wereld hebt gezet door alle levens heen. je mag je hiervan losmaken!
Dat is nodig, omdat er vaak nog emotionele koorden lopen naar deze levens, daaruit komt vaak ook de familiedynamiek weer uit voort.

Je neemt steeds een stukje mee uit een vorig leven, en eigenlijk geven we daar onze voorouders de schuld van, dat die onopgeloste emoties doorgeven aan ouders en daarmee ook de kinderen die daaruit weer ontstaan zijn. Waarom niet beginnen bij jezelf, jezelf vrijmaken en bevrijden uit de gevangenis van alle voorgaande incarnaties.

Moeder Maria vraagt; of jij bewust wilt worden om meer vanuit de vraag de moeder te zijn en je eigen leven als vrouw of man terug op te eisen, te eigenen als het ware. Dus overal waar jij nog in de moederrol zit zoals bij relaties, relaties met collega's en ook de relatie met jezelf, misschien wil je jezelf bemoederen, en alles wat er is om hiervan bewust te worden, om dat te gaan loslaten.

Oud hartzeer is wat op je hart is blijven zitten, ook dat mag je gaan loslaten. Ook je hartenpijn die voor stoornissen zorgen mag je loslaten, het oordeel naar jezelf mag je loslaten. Ook een stuk vergeving, jouw vergevingskracht mag openen, en vergeef niet uit oordeel, maar vergeven vanuit de schuldvraag: wie is hier de schuldige? Je opent je hart voor de mogelijkheden die er zijn. Voor alle relaties, met jezelf en andere mensen.

je mag jezelf deze geborgenheid, deze liefde, deze eigenliefde, deze bescherming geven en het gevoel dat alles veilig is. Je mag nu uit het "kind zijn" stappen en stappen in je "vrouw of man zijn", daarmee wordt gelijk het innerlijk kind geheeld. En in jouw volwassen leven gaan staan en daarmee ook beseffen dat jij alles in je hebt om die keuzes te maken die je wilt.

Je hebt geen toestemming meer nodig van een vader, een moeder, je partner. Er is maar één persoon van wie je toestemming nodig hebt en dat ben jezelf. Je bent ook een moeder (geweest), je bent ook een partner en je bent je wezen en je bent je ZIJN, dat is waarvoor je hier bent.

En alles wat energetisch is loskomt met deze healing, misschien wel emoties mag je overgeven aan moeder Maria. Ook als er emoties zijn, laat het er dan zijn. Besef dat je altijd de keuze hebt hoe je ermee om kan gaan.

Je mag nu in deze volwassen rol gaan stappen, erkennen en claimen dat hierin ook jou potentieel zit, op het moment dat jij de leiding van je eigen leven overneemt. Jij mag je plek innemen. Je bestaansrecht eis je daarmee op.











DOLENDE ZIELEN / FAMILIAIRE ENTITEIT:

Als je in de spiegel kijkt zie je je eigen evenbeeld, maar is dat ook daadwerkelijk zo? Het kan namelijk ook zo zijn dat je een onbewuste identificatie in je aura meedraagt van een overleden familielid? Dan kijk je door de ogen van een andere ziel. Eigenlijk best wel een enge gedachte, toch?

Een onbewuste identificatie is een persoon die “het licht” na zijn dood nog niet heeft kunnen vinden en is in de aura van een andere persoon gegaan. Je hoeft zelfs die persoon niet gekend te hebben. Alleen de aura te zuiveren helpt hier niet bij. Het is de bedoeling dat de overleden persoon zelf de beslissing neemt om naar het licht te willen gaan. Daar help ik bij, maar af en toe moet ik praten als brugman om hem of haar zover te krijgen dat hij ook die sprong daadwerkelijk durft te maken. Je zou kunnen zeggen dat ‘Ik een brug tussen hemel en aarde, ben.

Kenmerken van iemand die een dolende ziel / familiare entiteit met zich meedraagt in zijn aura zijn:

- onverklaarbare vermoeidheid!

- ziekten en kwalen ( die mogelijk de overleden persoon ook had)

- stress

- een naar gevoel in je hoofd en lichaam

- alsof iemand anders steeds naar je kijkt, terwijl je niemand ziet

- je steeds moet denken aan een bepaald persoon die overleden is.

- Kinderen die niet kunnen eten, opstandig gedrag vertonen, en niet goed in hun vel zitten.

- soms na een begrafenis, als je je er vlak daarna niet zo fijn voelt, is het goed mogelijk dat een dolende ziel zijn intrek heeft genomen in jou aura en het aardse bestaan nog niet wil verlaten.


Zo kan je ook als onbewuste identificatie een “verloren tweelinghelft” hebben. Je bent er 1 van een tweeling ( bij 3 of meer kan dit ook) maar hebt er zelf ( ook je moeder) geen weet van, daar het andere zieltje vroegtijdig is afgehaakt al in de baarmoeder. Soms weten moeders dan nog wel dat ze een tussentijdse bloeding gehad hebben, maar soms is het nog maar zo pril geweest dat er geen zakje gevormd is en het ook niet zichtbaar is geweest op de echo’s.

Tweelingen hebben bijna altijd een erg hechte band, als een van de twee komt te overlijden dan wordt dit gevoeld als een groot gemis.

Met dit gemis en dit gevoel ben jij al vroeg ter wereld gekomen. Heeft het leven voor jou nog wel zin, kan een gedachte geweest zijn. Wat moet ik hier moederziel alleen in deze wereld? Heb ik nog wel bestaansrecht nu mijn broertje of zusje alweer bij mij weggegaan is. Dit alles is geheel onbewust! Maar zo voelbaar dat je je hele leven zoekt en/of iets mist. Vaak zijn mensen dan ook idolaat van een tweelingzus te willen hebben als ze nog klein zijn. Het besef is er ergens wel en qua hoofd kan je het niet bedenken. Je kan echter wel de pijn en het verdriet blijven voelen als een gemis. Het wordt tijd dat ook dit zieltje naar het licht mag gaan, wat voor jou zelf ook rust brengt.


Veel overleden zielen willen nog niet naar het licht, daar ze denken hier nog nodig te zijn? Boete willen doen voor hun daden? Een moeder die kleine kinderen achter laat? Een innige geliefde die nog niet wil scheiden? Maar denk ook aan ziekten, een ongeval waarbij het té snel in ene gaat. Voor de ziel gaat het dan te snel en weet niet dat hij al overleden is en naar het licht dient te gaan, en maar blijft rond dwalen. Het is dan wat we noemen een dolende ziel.

Wat ik doe is in gesprek gaan met die overleden ziel: om hem de weg naar het licht te wijzen en hem te helpen met zijn overgang daar naartoe. In deze trant gaat het, maar kan ook wisselend zijn.

De eerste en meest belangrijkste vraag aan een overleden ziel is: Weet je dat je bent overleden?
Zolang die gene dat niet weet zal hij altijd vast blijven houden aan het aardse leven, hij denkt namelijk nog dat hij leeft en begrijpt er niets van dat niemand hem meer hoort of ziet, met alle gevolgen van dien.

Dag... (naam)

C.: Weet je dat je bent overleden?
O: Ja! Oké wil je dan nu via mij door reizen naar het licht? en meestal willen ze dat en gaan ze ook direct. Ze zijn het dwalen al meer dan zat en voelen zich gezien en gehoord en zijn blij dat ze geholpen worden om naar het licht te reizen.

VERSIE 2 : Deze komt het meeste voor.

Dag…. ( naam als ik die weet)

C.: Weet je dat je bent overleden?

O: Nee...

C: Oh, dan moet ik je nu vertellen dat je bent overleden. De reden weet ik niet, en dat is ook niet meer zo van belang. Het is belangrijk dat jij zelf weet dat je niet meer leeft. Misschien kun je de dingen dan nu ook anders gaan zien, dat je niet meer gehoord en gezien wordt, terwijl je nog zo je best doet.?

Je krijgt nu de kans om door te reizen naar "het licht". Zou je dat willen?

O: Nou... weet ik niet hoor.

C: Waarom wil je vasthouden aan het aardse leven? Het heeft geen nut om hier te blijven hangen, zo wordt je een dolende ziel en nu krijg je de kans om door te reizen, via mij. Niet iedereen krijgt die kans. Tevens als je eerst in het licht ben, kun je daarna altijd nog heen en weer reizen en iets betekenen voor de mensen die je achterlaat.

O: nou... ik heb fouten gemaakt.

C: Dat kan zo zijn, maar niemand hoeft boete te blijven doen. Iedereen maakt fouten in zijn leven, dat hoort ook bij de lessen die je in het aardse leven kreeg. Het heeft geen nut om nog steeds hier te willen blijven. Niet voor jezelf, maar ook niet voor degene die je achterlaat. Hen kunnen ziek worden van het feit dat jij blijft hangen in hun aura, dat is toch ook niet de bedoeling?

O: nee, dat is niet wat ik wil voor hen, maar toch... ik denk het niet.

C: Laat ik dan vertellen, dat als je in het licht bent, je na een tijdje de kans krijgt om te reïncarneren en kun je alle fouten ( die je denkt gemaakt te hebben) nog eens overdoen en herstellen. Je begint een nieuw leven en je doet de dingen op een andere manier, hoe mooi is dat? Als je hier blijft hangen, is dat op de eerste plaats niet goed en fijn voor jezelf, maar ook niet voor de ander.

Ben je nu bereid om naar het licht te gaan?

O: Het klinkt wel mooi… wat je zegt, maar ik weet het nog niet. Het overvalt me een beetje, deze vraag. Ben ik het wel waard? Om zomaar dit als een cadeautje te mogen aannemen?

C: Waar twijfel je aan? Waar ben je bang voor? Aan de andere kant is er alleen maar warmte, vrede, liefde en alles is goed. Je geliefden die je voorgingen staan daar op je te wachten en niemand is meer boos op je. Ben je nu bereid om te gaan naar het licht van de evolutie, waar je in rust en vrede verder kan leven?

Het heeft echt geen zin om hier te blijven! Niemand hoort je, niemand ziet je! je bent meer een last dan een zegen.

Ik strek zo mijn arm uit, en via mij kun je doorreizen naar het licht... Ben je nu bereid om te gaan?



Ik strek mijn arm dan uit en dan voel ik meestal dat ze het dan ook gaan doen. Ik doe iets met mijn vingers en voel even later dat het klaar is. Ik doe dan nog een natest of deze overleden ziel in het licht is, en of de cliënt vrij is van een overleden ziel in de aura.

Soms moet ik dus praten als brugman, om iemand zover te krijgen dat hij er zelf voor kiest om over te gaan. Meestal weten zij dan niet dat ze overleden zijn, omdat het op het laatste moment té snel is gegaan, zoals ernstige ziekte, ongeval, ongeluk etc.

Mochten ze nog een keer terug komen, dan krijgen ze nog éénmaal de kans, daar ben ik heel stellig in, maar meestal kiezen ze dan wel helemaal voor het licht.

Als je ze niet verteld dat ze zijn overleden, dan krijg je een situatie dat ze zich verstoppen
of zeggen Ja, maar doen Nee en lopen gewoon achter je aan, zodra jij je omdraait.

HUISDIEREN zijn ook gebaat bij deze sessie. Je hond of poes zit dan niet in je aura, maar zijn nog steeds aanwezig ook al zie je ze niet, zijn nog niet vrij en in het licht.

Een soortgelijk geval had ik met een vrouw en hun honden. Een vrouw voelde steeds als zij naar bed ging dat ze besprongen werd op bed, ze was daardoor doodsbang geworden. Ik had in het huis al entiteiten verwijderd, maar het kwam steeds terug. Op een gegeven moment vroeg ik aan deze vrouw, heb jij toevallig honden die overleden zijn? Ja dus en die sliepen altijd bij haar op bed. Daarna heb ik de zielen van de honden in het licht gebracht en was de rust wedergekeerd.

Zo was het ook met een eigen hond, die ik kort voor mijn verhuizing heb moeten laten inslapen daar ze ziek was. Mijn nichtje van 1 jaar destijds kwam regelmatig langs en zij riep dan steevast; waf waf! Op een gegeven moment vroeg ik aan haar; Waar is Waf waf dan? Zij klopte op het deken op de bank en toen wist ik meteen; oh maar maar mijn hondje is nog helemaal niet in het licht. Ze is nog steeds bij me. Een fijne gedachte misschien om te denken dat ze nog steeds bij me was al die tijd, maar ik wilde haar rust geven, dus heb ik haar verteld dat ze dood was en daarna naar het licht gebracht om daar in rust en vrede verder te kunnen leven.